Menu & Szukaj

nie chcę tej wiosny

nie wiem jak ciebie, mnie męczy wiosna, unikam ludzi – zresztą nie od dzisiaj, nie jest mi specjalnie trudno po prostu nie odbieram, nie odpisuję i jestem niemiła. obserwuję ich jak funkcjonują. z daleka. potem zaciągam zasłony, rolety, podwójna szyba, lustro weneckie, mnie tu nie ma. i patrzę na ścianę, sprawdzam tynki, obserwuję nierówności, wszystkie niedociągnięcia, zataczam je markerem, żeby ich nie zgubić. a ta cała wiosna, ona wymusza na mnie coraz dłuższe i pełniejsze funkcjonowanie. chce, abym miała uśmiech, wstawała trochę wcześniej i rześka. a ja muszę spać długo, aby wytrzeźwieć, wszystko przemyśleć. nabrać dystansu.  nie mam już witamin, brakuje mi rozmów oraz ciepła drugiej osoby. ale jak wspomniałam – robi się coraz cieplej, więc może uda się potrzeby przyciszyć, gdy krzyczą, choć szczerze wątpię.

na każdej ścianie mam narysowane czerwone okręgi, zaczyna mnie to denerwować

magda na zimno
Wpisz słowo kluczowe, użyj klawisza Enter i daj się zaskoczyć!