Menu & Szukaj

trochę o mnie – beżowy sweter i książka Papużanki

staram się nie przejmować sytuacją za oknem, czasami ignoruję nawet te pod nosem. ale to wszystko pozornie. i między nami. 

ciężko mi siedzieć w domu, kontakty, które miałam, zaczęły już jakiś czas temu cierpieć z powodu czyhających zarazków, zagrożeń. a może to świadczy o samych kontaktach. sama nie wiem. nigdy nie podejrzewałabym się o to, że mogłoby mi brakować ludzi, tłumów, rozmów, zamieszania. jestem osobą, która po przebywaniu wśród innych musi uciec, owinąć się kocem, zaszyć w domu i odreagować. ze skrajności w skrajność. dziś wiem, że jedna bez drugiej u mnie nie funkcjonuje. 

pisanie jest dla mnie sposobem na spędzenie tego czasu, choć pisałam znacznie wcześniej i zostanie tak na dłużej. mam nadzieję, że twórczość zadziała i ułatwi wiele spraw, uprzyjemni, zajmie godziny. jest czymś, w czym odnajduję siebie, uzewnętrzniam. kiedy tworzę, czuję. moje teksty są czasami smutne, ciężkie lub gorzkie, ale znajdziecie wśród nich także weselsze, prześmiewcze. 

specjalne podziękowania dla tych, którzy są ze mną już dość długo (ile to już?). mimo że zawsze byłam nieregularna, rozstrojona i chwilami antypatyczna, dziękuję. na żywo też taka jestem.

ostatnio moje ulubione kolory
i moja ukochana podłoga
najnowsza książka Papużanki (2020). książka ma wiele odniesień do sztuki fotografii, więc jeśli napiszę, że są to migawki i zdjęcia z czyjegoś życia/związku/relacji, to nie będzie to odbiegać od prawdy. długie opisy, zabawa słowem, dokładne obserwacje.

magda na zimno
Wpisz słowo kluczowe, użyj klawisza Enter i daj się zaskoczyć!